Categoryภาคอีสาน

แสก

“แสก” เป็นชนเผ่าหนึ่งในจำนวนหลาย ๆ ชนเผ่าที่มีอยู่ในประเทศไทย เดิมชาวแสกมีภูมิลำเนาอยู่ที่เมืองรอง ขึ้นกับเมืองเว้อยู่ทางตอนกลางของประเทศเวียดนาม และประเทศจีนชนเผ่าแสกเป็นชนเผ่าที่มีความอุตสาหะบากบั่น ยึดมั่นในความสามัคคี เมื่อเห็นว่าภูมิลำเนาเดิมไม่-เหมาะสม จึงได้รวบรวมสมัครพรรคพวกอพยพหาที่อยู่ใหม่โดยอพยพลงมาตามแม่น้ำโขง แล้วมาตั้งถิ่นฐานชั่วคราวอยู่ระหว่างประเทศเวียดนามกับประเทศลาว โดยมี “ท้าวกายซู”และ “ท้าวกายซา” เป็นหัวหน้าในการอพยพ ต่อมาในสมัยสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง  แห่งกรุงศรีอยุธยากษัตริย์ของไทย ชาวแสกจึงได้พากันอพยพข้ามแม่น้ำโขงมาตั้งถิ่นฐานอยู่ที่   “ป่าหายโศก” การอพยพของชาวแสกแต่ละครั้งนั้นไม่ได้ถูกบังคับหรือถูกข่มเหงแต่อย่างใด เมื่อชาวแสกเห็นว่าบริเวณ “ป่าหายโศก”เป็นพื้นที่มีความอุดมสมบูรณ์ด้วยทรัพยากรต่าง ๆ [...]

ภูไท

ภูไท             ชาวภูไทหรือภาษาเขียนว่า “ ผู้ไท ” ปัจจุบันอาศัยอยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือได้แก่จังหวัด อำนาจเจริญ สกลนคร กาฬสินธุ์ มุกดาหาร ยโสธร อุดร นครพนม และจังหวัดร้อยเอ็ด นักวิชาการส่วนใหญ่เชื่อว่า ดั้งเดิมมีภูมิลำเนาอยู่ที่แค้วนสิบสองจุไท ประเทศเวียดนาม มีเมืองแถน หรือ เมืองแถงเป็นศูนย์กลางทางการ เมือง การปกครอง [...]

ญัฮกุร

ญัฮกุร ชุมชนมอญโบราณแห่งเทพสถิต ญัฮกุร หรือเนียะกุล เป็น ชุมชนที่ใช้ภาษามอญโบราณ อยู่บนภูเขาแถบแม่น้ำป่าสัก ในเขตจังหวัดเพชรบูรณ์ จังหวัดนครราชสีมา และโดยเฉพาะที่จังหวัดเพชรบูรณ์ กลุ่มชนดังกล่าวเรียกตนเองว่า “ญัฮกุร” (Nyah-Kur) แปลว่า “คนภูเขา” คนไทยในเมืองเรียกชนกลุ่มนี้ว่า “ชาวบน” นักโบราณคดีบางกลุ่มสันนิษฐานว่าคนกลุ่มนี้น่าจะสืบเชื้อสายมาจากชาวทวารวดีโบราณ ญัฮกุร หรือ เนียะกุล  เป็นชนกลุ่มน้อยปลูกบ้านเรือนอาศัยอยู่ตามไหล่เขาหรือเนินเตี้ยๆ แถบบริเวณด้านในของริมที่ราบสูงโคราช [...]

กูย

ชื่อชนเผ่า กูย ( KUI )หรือ   กูยอะจึง  หรือ กุย  หรือ  กูย โกย หรือกวยซึ่งแปลว่า “คน” คนต่างวัฒนธรรม มักเรียกชาวกูยว่า ส่วย หรือ เขมรป่าดง  ซึ่งชาวกูย ไม่ยอมรับชื่อนี้ ประวัติความเป็นมา มีถิ่นเดิมอยู่บริเวณตอนเหนือของเมืองกำปงธม ประเทศกัมพูชา [...]